Share

Φθινόπωρο στην Αλυκή,
στην αμμουδιά μονάχη περπατάς,
λατρεία μυστική μέσα στα χρώματα.

Χειμώνιασε την Κυριακή!
Τις συννεφιές στα χέρια σου κρατάς.
Είμαστε όλοι εκεί, λείπουν τα σώματα.

Share

Οι ακακίες άνθισαν στη γειτονιά μας
ίσως πολύ νωρίς, μάλλον πολύ νωρίς,
στα πεζοδρόμια στεγνώσαν οι σταγόνες
ενός χειμώνα που συνάχτηκε θαρρείς.

Share

Βερολίνο
Ιούλιος με ασυνήθιστες βλέψεις καλοκαιριού
Τριάντα βαθμοί υπό περίσκεψη
καθώς τα μάτια μου εστιάζουν στο βωμό
Ίριδες ντυμένες φλόγα
σαν χρόνων θυσίες στους θεούς
που έμειναν χωρίς αγάλματα
και εκδικούνται αόρατοι
μέσα μας σκάβοντας
φυτεύοντας ολονυχτίς τις μέρες
που ΄ναι σαν δέντρα δίχως τον καρπό

Share

Πλατύ ζεστό χαμόγελο
σε μαύρη πορσελάνινη κορνίζα
τριάντα μοίρες ακουμπισμένη
στην παγωμένη μαρμαρένια πλάκα.

Share

Δεν περνάει μέρα
Που να μην ρωτήσει τον Ήλιο
Αν βλέπει από μακριά τον γυρισμό
(Με καινούργιους μανδύες)
Των «ειδωλολατρών»

Share

Όλο και λιγοστεύουν οι μέρες του χειμώνα
κι η αναμονή της άνοιξης γίνεται όλο και πιο έντονη.
Η βροχή πρασίνισε τον κάμπο της ψυχής
κι ο ήλιος πήρε θέση πίσω απ’ τα χείλη τ’ ουρανού.

Eμείς, σαν πεταλούδες πετάμε από γειτονιά σε γειτονιά
κουβαλώντας την ουσία της γονιμότητας.

Share

Καθισμένη πάλι σ΄ένα βράχο παρελθόν
Γύρω μου οι γλάροι
με μισή φτερούγα ταξιδεύουν
Πώς άραγε θα φτάσουν στον ορίζοντα;

΄Εχουνε γίνει πια τα καλοκαίρια μας
βαρύτερα από χειμώνες
Φιλάσθενα, αργά
με ρίγη φονικά και πυρετό
Τόσες μνήμες να κεντούν με αίμα…

Share

Στους δρόμους τα λογής λογής ποδήλατα
φλερτάρουν με την απρόσμενη καλοκαιριά
Η ζωή μαζεύει φως και πράσινο
Έτοιμη είναι για την καινούρια φωτοσύνθεση
Αειθαλές χαμόγελο
κουρνιάζει ήδη στα κλαδιά της μέρας
Κι η Αθηνά σαν μούσα ενός άλλου Παρθενώνα…

Share

Περνούν οι μέρες
και βγαίνουνε τα λόγια μας στον αέρα άοσμα

Είναι καλοκαιράκι… λέει
κι όμως εγώ είδα τα χνώτα μου
εκεί κοντά στο Αργοστόλι.
‘Ακουσα κι εκείνο το μαντολίνο
να παίζει στο ρυθμό του ψεύτικου αυτού κόσμου
σαν περπατούσ’ ανάλαφρα στην αμμουδιά του Μύρτου.

Share

Τη μέρα
που το συμβόλαιό μου
με τον ήλιο θα παγώσει
αγαπημένοι μου
μη με στεγάσετε
στον οικογενειακό.

Share

1.

Ψάχνεις για σκιά
καθώς το δέντρο γέρνει
να σε πλακώσει.

2.

Οι ψυχές ξέρουν
αν είναι τ’ αηδόνια
που κελαηδούν.

3.

Xιλιάδες φύλλα
στο νοτισμένο χώμα
μι’ ανάσα ψάχνουν.

Share

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ

Μην ξεκρεμάτε
τα κάδρα των ηρώων.
Χύνεται αίμα.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Δεν με γελάτε.
Διαβάζω τα γραφτά σας
από το τέλος.